Η Πρώτη Αρωματική Λαχτάρα

Δεν θυμάμαι ακριβώς πως μου μπήκε η ιδέα, αλλά θυμάμαι ότι ήμουν γύρω στα έξι, ο μικρός μας κήπος είχε γεμίσει ασφυκτικά με νέα άνθη και οι μυρωδιές τους μου γαργάλιζαν τη μύτη. Το μεσημέρι μας έβαζε πάντα η μητέρα μου να κοιμηθούμε με τη μικρή μου αδελφή «για να μεγαλώσουμε και να γίνουμε γερά παιδιά», αλλά πάντα είχα την υποψία ότι απλά ήθελε λίγο χρόνο ξεκούρασης δικό της. Οπότε, σαν αντιρρησίας εκ πεποιθήσεως και γενετής, εγώ χάζευα στο παράθυρο τον κήπο κι έκανα ησυχία γιατί δήθεν «κοιμόμουν».

Όταν άκουσα το απαλό ρουθούνισμα της μαμάς από την κρεβατοκάμαρά της και βεβαιώθηκα ότι η μικρή αδελφή βρισκόταν ανάμεσα στο τρίτο και τέταρτο όνειρο, όρμησα προς την πρώτη μου αρωματική περιπέτεια – περπατώντας στις μύτες των ποδιών φυσικά! Και κάπως έτσι έγιναν όλα:

Χρειάζομαι ένα μπουκαλάκι - στο μπάνιο! Να, η αγαπημένη κολόνια της μαμάς, αυτή που της φέρνει κάθε χρόνο ο θείος από την Ιταλία, η Charlie. Έχει μείνει μόνο η μισή – δεν νομίζω να το πάρει χαμπάρι… Λες; Μπα… Ουψ! Κοίτα να δεις… Χύθηκε στο νεροχύτη! Χε χε χε… Τι καλά…

Ναι, αλλά εγώ θέλω μόνο το μπουκάλι! Δεν θέλω να μυρίζει έτσι άσχημα! Ας το πλύνω με λίγο νερό και σαπούνι… Μπα! Ακόμα μυρίζει… Αν του βάλω λίγο οινόπνευμα; Για να δούμε… Κουνάω από δω, κουνάω από κει… Αδειάζω. Μυρίζω. Χμμ… καλύτερα είναι. Ας το κάνω άλλη μια φορά. Έτοιμο! Τρέχω στον κήπο γρήγορα!

Λοιπόν… τι έχουμε να βάλουμε; Λίγα άνθη πορτοκαλιάς – αχ πολύ μου αρέσουν – λίγο αγιόκλημα, λίγο γαρύφαλλο… δεν χωράει στο στόμιο αυτό, ουφ! Να βάλω κι από τα λουλούδια της βερικοκιάς που βγήκαν φέτος για πρώτη φορά! Φτάνουν όμως τόσα λουλούδια, θα ζαλιστώ. Τι άλλο να βάλω; Ας πάω στην κουζίνα, κάτι θα βρω… Α ναι! Λίγη φλούδα λεμονιού! Και λίγη κανέλα και δυο-τρία μοσχοκάρφια δεν είναι κακή ιδέα… Έεεετοιμη! Ξανά στο μπάνιο λοιπόν!

Γεμίζω το μπουκάλι με καθαρό οινόπνευμα, το κλείνω καλά… Χμ… πώς να το σφραγίσω καλύτερα; Θα το τυλίξω με πανί και ένα λαστιχάκι! Αχ τι όμορφα που φαίνονται όλα μέσα στο μπουκάλι! Πόσο λες να κάνει να γίνει η δική μου κολόνια;;;

Ένα μήνα την κοιτούσα στο ράφι της βιβλιοθήκης που την έβαλα. Την κρατούσα, την κουνούσα, και την παρακαλούσα να γίνει. Ούτως ή άλλως δεν υπήρχε και τίποτα άλλο να κάνω – ήταν ο μήνας της τιμωρίας που είχα πετάξει την κολόνια της μαμάς! Μόλις έφτασε η ώρα να την ανοίξω η λαχτάρα μου ήταν πελώρια. Περίπου τόση όση και η απογοήτευση που ένιωσα γιατί δεν μύριζε καθόλου ίδια με τα λουλούδια και μπαχάρια που είχα βάλει μέσα!

  

Μήπως φταίει το μπουκάλι; Μπορεί όμως και το οινόπνευμα να μην ήταν καλό… Λες να έπρεπε να την κρατήσω περισσότερο καιρό πριν την ανοίξω; Χμμ… Ή λες να έπρεπε να την κουνάω περισσότερο; Ή καθόλου; Λες τα λουλούδια να μην ταίριαζαν; Ας την πετάξω τώρα αυτή, να καθαρίσω το μπουκάλι και πάμε πάλι στον κήπο!

Και κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα…